


Mitochondriën spelen een rol bij het leven het sterven van cellen. Ze worden betrokken bij het activeren van processen die leiden tot gereguleerde celdood (apoptose). Soms gebeurt dit echter maar gedeeltelijk. In dat geval sterft de cel niet direct, maar ontstaan er wel signalen die invloed hebben op belangrijke processen zoals de stabiliteit van het DNA, de veroudering van cellen en de werking van het aangeboren afweersysteem. Nieuw onderzoek laat ook zien dat mitochondriën tijdens dit proces ontstekingsreacties kunnen veroorzaken.
Mitochondriën zijn slimme communicatiesystemen die helpen bepalen hoe cellen reageren en functioneren. Ze kunnen informatie uit de cel én van buiten de cel opvangen. Daarbij werken ze samen in netwerken, waardoor ze signalen met elkaar kunnen delen en combineren. Verschillende soorten signalen zorgen ervoor dat mitochondriën zich aanpassen in vorm en werking. Daarna sturen mitochondriën zelf ook weer signalen terug, die invloed hebben op hoe de cel en zelfs het hele lichaam functioneert. Omdat mitochondriën informatie kunnen ontvangen, verwerken en doorgeven, zien onderzoekers ze steeds meer als een soort informatiecentrum of processor van de cel.
Mitochondriën houden zich middels de mtFAS ook bezig met de productie van specifieke vetzuren. Zo maken ze vetzuren die long- en huidstructuren stabiliseren en zorgen ze ervoor dat deze structuren vocht kunnen vasthouden en beschermd worden tegen een translocatie van pathogenen. Ze produceren ook palmitoylethanolamide (PEA) een lichaamseigen vetzuuramide dat werkt als een natuurlijke, beschermende, ontstekingsremmende en pijnstillende stof. Bovendien speelt PEA een rol in het endocannabinoïde systeem en daarmee bij het 'op rust' komen, herstel en regeneratie.
Mitochondriën spelen een belangrijke rol bij het afbreken van aminozuren of DNA. Als je aminozuren afbreekt komt er ammoniak (NH3) vrij. Dat is net zoals amonium (NH4) bijzonder toxisch, met name voor de hersenen. Om het om te zetten naar het onschadelijke ureum heb je mitochondriën nodig. Dit afbreken gebeurt namelijk in de ureumcyclus. Wanneer dit proces niet goed werkt en ammoniak zich ophoopt (hyperammoniëmie), kan er misselijkheid en braken, verwardheid, slaperigheid (lethargie), toevallen en in ernstige gevallen ook coma ontstaan.
Mitochondriale disfunctie wordt veelvuldig waargenomen bij diverse ziekten, waaronder kanker, hart- en vaatziekten, neurodegeneratieve ziekten, stofwisselingsstoornissen, leverziekten, auto-immuunziekten en oogziekten. Ze spelen bovendien een rol bij ziekten zoals obesitas en diabetes.
We verdiepen ons in de functie en de werking van mitochondriën maar ook: wat hebben ze eigenlijk nodig om te kunnen doen wat ze doen? Wat blokkeert ze en wat stimuleert ze? Welke interacties zijn er bekend? Welke natuurlijke interventies zijn er mogelijk?
Een dag vol kennis, inzichten en praktische tips die je meteen kunt toepassen.
